EVNOUS http://blog.evnous.com If we don't create our space it will never exist… Sun, 30 Oct 2011 21:07:02 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2.1 Προέκταση της πόλης. ( Παραλλαγή της «Πόλις» και της «Ιθάκης» του Καβάφη) http://blog.evnous.com/2011/10/30/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7%cf%82/ http://blog.evnous.com/2011/10/30/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7%cf%82/#comments Sun, 30 Oct 2011 20:49:40 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=532 Continue reading →]]> Όταν θα φύγεις για άλλη γη , θα φύγεις γι άλλη θάλασσα
Άσε την πόλη που σε ακολουθεί ξωπίσω.
Μην την κουβανείς με στην ψυχή σου σαράκι και καημό,
σε αυτή την πόλη ψυχή και σώμα έδωσες.
Άλλα δεν έχεις να της δώσεις πια.
Τους φίλους που αποχαιρετάς , τους συγγενείς
- μην απογοητεύεσαι,
τους περιέχεις δεν τους εγκαταλείπεις.
Άλλα δεν έχεις να τους δώσεις πια από δω μα από εκεί που θα σαι.
Θα μείνουν να σε περιμένουν,
να σου θυμίζουν από πού ξεκίνησες
να παίρνουν δύναμη απ’ την τόλμη σου να αλλάξεις.
Αν από κει που είσαι κουβαλάς την πόλη σου, θυμήσου με τον ίδιο τρόπο να δοθείς
- και δώσου
ολάκερος ξανά στη νέα πόλη.
Κάνε τους καινούργιους δρόμους τόσο γνώριμους και οικείους,
που η παλιά πόλη όχι φορτίο να σου είναι
μα ανάμνηση θαμπή, υπόλειμμα ζωής που πέρασες και ξόδεψες
για να βρεις το δικό σου δρόμο για την Ιθάκη.
Αυτής που είναι μόνο μπροστά σου.
Μπορεί από εκεί που είσαι να ξανάρχεσαι σοφός γεμάτος δώρα
Μπορεί να μην αντέχεις να ξανάρθεις,
να σε πληγώνουν οι ίδιες εικόνες τα ίδια πρόσωπα.
Όμως να ξέρεις πως η πόλις δε σε ακολουθεί.
Έτσι που την αγάπησες της δόθηκες την έχτισες,
η πόλις είναι εκεί σε περιμένει να την προεκτείνεις σε άλλη γη.
Με την ψυχή σου να τη μεγεθύνεις.
Με την σκέψη σου να την επανατοποθετήσεις σε μέρος εκλεκτό.
Αρκετά σε γοήτευσε αρκετά σε απογοήτευσε.
Άλλα δεν έχει να σου μάθει πια,
Τώρα ήρθε η σειρά σου να της μάθεις.
Με μάτια νέα να τη δεις.
Κι αφού δεν μπόρεσες στα μέτρα της να μπεις
Μπες τώρα με δικά σου μέτρα στην νέα πόλη – δρόμο για την Ιθάκη
Κοιτώντας πάντα εκεί όπου ανθίζει το μέλλον σου.
Κι όσο ομορφαίνουν τα μάτια σου,
ομορφαίνει ό,τι αφήνεις πίσω σου.
Γι αυτούς πηγή χαράς είσαι, πηγή ζωής
Προέκταση της πόλης .

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/30/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 Για ένα Παιδάκι http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b9/ http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b9/#comments Sat, 29 Oct 2011 12:03:50 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=530 Continue reading →]]> Τι να ’σαι; Και πουθ’ έρχεσαι; Ποιος σ’ έφερε ως την πόρτα
και μπήκες έτσι ντροπαλό κι αγουροξυπνημένο;
Δεν ξέρεις, πας, ένας θεός σε πάει βήμα βήμα…
και κλαις, κι εγώ είμαι αδύναμος – σώπα – να σε βοηθήσω.
Σώπα… Να σκύψω απάνω σου και να σε μελετήσω.
Είσαι όμορφο από αστοχασιά κι από βαθύβουλη άγνοια,
αποζητάει το μέγα Ναι η πάνσοφή σου αθωότη,
και μια απορία ολόκληρο το προσωπάκι σου είναι.
Το ρώτημα στα χείλη σου κρεμασμένο να το φυλάς στολίδι σου.
Θα σου διδάξω τα λουλούδια πρώτα,
θα μάθω σε με όνομα απλό να τα καλείς στη στράτα να σ’ οδηγάν,
κι αν κάθε γνώση γίνει ανθός, πάντα να μένει θαύμα.
Θα σου διδάξω αργότερα τις ρίζες,
θα μάθω σε να λαχταράς της γης το μέσα κόσμο,
εκεί που οι ρίζες μάχονται και κρίνουν και διαλέγουν.
Σε μια αμμουδιά, προς τ’ ανοιχτά πελάγη θα σε φέρω,
εκεί θα κάτσουμε απ’ την αυγή ως το βράδυ.
Θα σου πω για των κρύων βυθών τα ρίγη,
θα σου μιλάω για δράκαινες, για μέδουσες για σμέρνες,
για τη Ρουφήχτρα, το θεριό, που στήνει σου καρτέρι.
Γι’ αυτό να μείνεις φρόνιμα κοντά μου στ’ ακρογιάλι
και θα ‘ναι η ζωή σου συλλογή εντός πιστά κλεισμένη,
και προς το βράδυ, σπίτι σου στης μάνας σου τον κόρφο
το μέτωπο να γείρεις νυσταγμένο,
με λόγια του αλφαβήτου σου διηγώντας μας όσα είδες,
και με φωνούλα τρέμουλη τριγύρω σου θα ψάχνεις
το στέριο λόγο, το κλειστό λιμάνι για ν’ αράξεις.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b9/feed/ 0 Το πρελούδιο της ευτυχίας http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%84%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1%cf%82/ http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%84%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1%cf%82/#comments Sat, 29 Oct 2011 12:01:46 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=528 Continue reading →]]> Είμαι ευτυχισμένη γιατί δε θέλω τίποτα
τίποτα δικό μου
Οποιαδήποτε ιδιοκτησία μου θέτει περιορισμούς
Είμαι ευτυχισμένη γιατί η ύλη μου είναι ασήμαντη
μπροστά στο ρυθμό που κυλάει ο χτύπος της γης μέσα από μένα
Είμαι ευτυχισμένη γιατί η δικαιοσύνη του ήλιου ντύνει τα μάτια μου με χαμόγελο
χωρίς να περιμένει αωταπόκριση
Είμαι εδώ, παρούσα στο όνειρο της αυτοπραγμάτωσης γιατί το δίκαιο και το άδικο
βρίσκουν γέφυρα ανάμεσα στα αυτιά μου
ανάμεσα στα δυο μου πόδια
ανάμεσα στα χέρια μου, τα στήθη μου
και μέσα στις άπειρες διασταυρώσεις των μαλλιών μου
Είμαι ευτυχισμένη γιατί δε με ενδιαφέρει ο δρόμος για την ευτυχία και δεν προσπαθώ να την κατακτήσω
Δε με ενδιαφέρει καμιά νέα αρχή και κανένα πλάνο
Είμαι ευτυχισμένη γιατί δεν ορίζω την ευτυχία, γιατί δεν δικαιολογώ την ευτυχία
γιατί δεν τη φοβάμαι
Αποδέχομαι την πιθανή ανυπαρξία της και γι αυτό βιώνω την οντότητά της
Κατόρθωσα να μη φοβάμαι το φόβο μου αλλά να τον αγαπώ σαν το πολυτιμότερο αγαθό που μου έδωσε η φύση
Για να αισθάνομαι αδύναμη μέσα στην άπειρη δυνατότητα μου
Τι νόημα θα είχε η ζωή μου δίχως την ηδονή της νίκης από τις αδυναμίες μου
Είμαι ευτυχισμένη γιατί ζω σε αλλεπάλληλες φυλακές που μου δίνουν φως όταν δεν υπάρχει
Τι γεύση θα είχε η ελευθερία χωρίς τη μικρή φυλακή μου
Χωρίς την αδυσώπητη ματαιότητα και αμφιβολία τι σθένος θα είχε η βούληση μου
Είμαι ευτυχισμένη ακόμα και όταν δεν είμαι
Είμαι αυτό που συγκρούεται χωρίς να χτυπιέται και κάποιες φορές χωρίς να αγγίζεται
Το καυτό άγγιγμα που μένει σαν χάδι μετά τη σφαλιάρα της ζωής.
Το φύσημα στο χνούδι του ώμου μου όταν περνά από δίπλα μου μια ύπαρξη
Μέσα στην κρούση και μετά το χωρισμό
είμαι πάλι εδώ
Πάλλομαι ακίνητη
Ακροβατώ στην ευτυχία που κουβαλάω
από τη στιγμή
που

ενώθηκα

για να υπάρχω.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%84%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1%cf%82/feed/ 0 Την επόμενη φορά. http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac/ http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac/#comments Sat, 29 Oct 2011 12:00:01 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=526 Continue reading →]]> Την επόμενη φορά που θα «αρχίσεις» τη ζωή σου,
δε θα είναι Δευτέρα, ούτε πρώτη του μήνα.
Δε θα έχεις σβήσει το παρελθόν ούτε θα κοιτάς μόνο το μέλλον.
Την επόμενη φορά θα είσαι στη μέση της μέρας, στη μέση της βδομάδας.
Κι έτσι, αβίαστα, νέα ρότα θα ακολουθήσεις.
Γιατί δε θα μπορείς να περιμένεις να έρθει η Δευτέρα, ούτε η πρώτη του μήνα,
ούτε η επόμενη γιορτή.
Δε θα αντέχεις να καίγεσαι άλλο.

Την επόμενη φορά που θα «αλλάξεις» τη ζωή σου
δε θα είναι όταν διαβάζεις Μπέκετ
και κολυμπάς στον υπαρξιακό σου βυθό.
Θα είσαι στη μέση ενός τσιγάρου, στη μέση ενός γεύματος, στη μέση μιας διαδρομής.
Όχι, δε θα μπορείς να περιμένεις να φτάσεις, να τελειώσεις για να ξαναρχίσεις.
Θα είναι η αλλαγή έτοιμη να απλωθεί μέσα σου κι εσύ απλά, δε θα αντισταθείς.
Έχεις μπει σε καινούργιο πρόγραμμα πολλές φορές και πάντα κάπου στη μέση,
κι ούτε καν στη μέση, έβγαινες, εραστής της απειθαρχίας σου.
Και αφηνόσουν στο χάος για να οργανωθείς ξανά.
Μα το χάος με την κάθε σου ανάσα παίρνει ρυθμό, με την κάθε σου αίσθηση, κι όσο κι αν βάζεις το νου πρωταγωνιστή, αυτός κομπάρσος της ύπαρξής σου ακολουθεί.

Την επόμενη φορά που θα «άρχεις» τη ζωή σου,
θα στέκεσαι πάνω σε ένα πεζοδρόμιο, θα κοιτάς τους περαστικούς,
και σαν να παγώνει ο χρόνος και οι αφίσες στους τοίχους να μοιάζουν λευκές,
θα ζεις ό, τι ονειρεύεσαι.
Βυθίζοντας αρμονικά τη θέληση στην κινούμενη εικόνα σου ,
θα ιεραρχηθούν μονομιάς, όλες οι επιθυμίες σου,
και τότε
θα βαδίζεις αρχοντικά
προς τη φορά της επομένης.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/29/%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac/feed/ 0 “ … in the purple rain. ” http://blog.evnous.com/2011/10/29/%e2%80%9c-%e2%80%a6-in-the-purple-rain-%e2%80%9d/ http://blog.evnous.com/2011/10/29/%e2%80%9c-%e2%80%a6-in-the-purple-rain-%e2%80%9d/#comments Sat, 29 Oct 2011 11:58:57 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=524 Continue reading →]]> Μέσα στη σκόνη της νιότης μας,
σταγόνες όξινης βροχής αναθυμιάζουν ερωτικά αρώματα από το έδαφος,
και μας μαγεύει η πρόστυχη ένωση της φύσης με την πόλη.
Χασισωμένοι περαστικοί ακουμπούν στο πεζούλι κάτω απ’ το στέγαστρο
κι απολαμβάνοντας το ατέλειωτο τσιγάρο τους,
οσφραίνονται πηλό και σάρκα γήινη με υδάτινη στάλα, ταξιδεμένη.

Κι εσύ,
μέσα από αυτή τη σταγόνα που μόλις ακούμπησε το εφηβικό σου μάγουλο, ταξιδεύεις ανάποδα, το σύννεφο να πιάσεις.
Κίτρινη γη αφήνεις πίσω σου και για τ’ αστέρια κινάς,
χωρίς ομπρέλα για οδηγό,
μυρίζεις, αγγίζεις, πετάς.

Και μόλις ένα σύννεφο λευκό σε πλησιάσει
κι ακούς ψιθυριστά «μη σταματάς»,
στέκεις μετέωρος, κατακτητής της γέννησής σου,
κι αναζητάς ξανά πού θες να πας.

Μείνε εκεί, μην κάνεις βήμα,
δεν έχει γυρισμό ή φυγή.
« Ω ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα »
αναβαπτίσου στη μοβ βροχή.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/29/%e2%80%9c-%e2%80%a6-in-the-purple-rain-%e2%80%9d/feed/ 0 Αδελφή μου http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b1%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%86%ce%ae-%ce%bc%ce%bf%cf%85/ http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b1%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%86%ce%ae-%ce%bc%ce%bf%cf%85/#comments Sat, 29 Oct 2011 11:57:45 +0000 admin http://blog.evnous.com/?p=521 Continue reading →]]> Αδελφή μου
σου ‘χα τάξει αθάνατο νερό ταξιδεμένο μέσα από φεγγερά περάσματα της γης
Ταξίδια σε άλλες χώρες μακρινές
εκεί όπου ο έρωτας και η σκέψη θ’ αγνοούν τις νευρικές μας χαοτικές ευθύνες
Και μου πες πόσο υπεύθυνη είναι η νιότη μας και πώς το κάθε μας ταξίδι μακριά
πολύ μακριά θα μας ενώνει
Και πως μαζί σε άλλους κόσμους θα βρισκόμαστε
πως κάθε χρόνο, κάθε μέρα μέσα απ’ τα αστέρια θα μιλάμε

Αδελφή μου
σου είχα ψιθυρίσει μια μέρα όταν κοιμόμασταν μαζί πως σ’ αγαπάω
Και κοιμωμένη χαμογέλασες και έβλεπες όνειρα
της παιδικής σου γύρης
Κι όταν μαζί θελήσαμε να ερμηνεύσουμε τον κόσμο και τις σχέσεις μας
Όταν μαζί απ’ την αρχή μάθαμε να αναπνέουμε
και να βιώνουμε την αίσθησή μας
Ξανά μου χαμογέλασες και μ’ έσφιξες και μου πες, ποτέ να μη με χάσεις.
Μα είναι οι λέξεις ένας ασήμαντος εχθρός
που δεν μπορεί να ορίσει την ψυχή μας
Ό,τι κι αν πούμε χάνεται και μένει το κορμί μας

Αδελφή μου
Δεν ξέρω αν γεννηθήκαμε από την ίδια μάνα, τη ζωή
και πώς τα κύτταρά μας τόσο άψογα κατανοούνται
Ξέρω πώς με τη γέννησή σου
γιορτάζω κι εγώ το σύμπαν μας
Κι όσο πιο μακριά το φτάνουμε, σώμα και νους όσο εξαπλώνονται στην αγκαλιά του,
τόσο πιο πλήρεις συνταξιδεύουνε οι μοναξιές μας
Έχει πολλούς ορίζοντες ακόμα, πολλές πυξίδες
και κάθε γενέθλια μέρα μας θα μας συνδέει πιο βαθιά με τη μητέρα μας
αυτής που τρέφει ακούραστα κάθε φορά την ύπαρξή μας
Πέρα απ’ το σώμα και πολύ πιο πάνω απ’ την αγάπη

Αν όλα αυτά, που γεννήθηκαν με την πρώτη σου ανάσα,
μπορούν να χωρέσουν σε ένα μου δάκρυ
δακρύζω τώρα που σου γράφω από χαρά
Και τραγουδώ
τα άλλα που θα ‘ρθουν
μονογράμματα
να μοιραστώ μαζί σου
σε χρόνια πολλά
και στιγμές άπειρες
η αδελφή σου.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/29/%ce%b1%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%86%ce%ae-%ce%bc%ce%bf%cf%85/feed/ 0 Παιχνίδια ρόλων http://blog.evnous.com/2011/10/10/%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%81%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd/ http://blog.evnous.com/2011/10/10/%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%81%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd/#comments Mon, 10 Oct 2011 23:35:06 +0000 Efi Latifi http://blog.evnous.com/?p=517 Continue reading →]]> Με είπες μητέρα, γυναίκα, αδελφή
Φίλο και εραστή σε αποκάλεσα.
Γνώριζα απ’ την αρχή πως τίτλοι δε χωρούν ανάμεσα μας.
Ζήτησα καθαρό παιχνίδι.
Μου έδωσες τους κανόνες .

Μες τη ζωή πόσες φορές την πάτησα να φτιάχνω κανόνες και όρους και βραβεία και νικητές. Και πάντα να χάνω τον εαυτό μου.

Έστησα το παιχνίδι μου με σένα οδηγό.
Βρες ποιος είμαι.
Βρες τι σου είμαι.
Βρες τι μου είσαι.
Βρες τι είμαστε μαζί.

Μες τη ζωή πόσες φορές την πάτησα να δίνω ορισμούς και ερμηνείες, να αναλύω να χαρακτηρίζω. Και πάντα να αναθεωρώ.

Άφησα το παιχνίδι μας να κυλήσει με το χρόνο συνοδοιπόρο.
Χόρεψα με το χρόνο μια μπρος μια πίσω
Μια σε έβρισκα μια σε έχανα
Κι η αποκάλυψη δεν ήταν ποτέ σαφής
Άλλαζες κάρτες.

Μες τη ζωή πόσες φορές την πάτησα να ψάχνω κρυμμένους άσους σε μανίκια και να βρίσκω ρολόγια. Και τα ρολόγια που είναι στο κούτελο να μου προκύπτουν άσοι.

Τέλος χρόνου. Κατεβάστε τα χαρτιά σας.
Ένα χρόνο μαζί με ερωτευτήκατε;
Με μισήσατε; Αδιαφορήσατε;
Συναρμολογήστε τις αισθήσεις στον κοινό μας καθρέφτη και πείτε επιτέλους,
Ποιος είστε και ποια είμαι. Τι είμαστε , τι έχουμε , τι κάνουμε μαζί.

Παιχνίδια ρόλων κυρία μου.
Μήπως θα θέλατε να κατεβείτε απ’ τη σκηνή;
Μήπως δεν την αντέχετε; Σας πέφτει πολύ;
Δεν χάνετε κάτι ούτε βρίσκετε.
Απολαμβάνετε.
Παιχνίδια ρόλων.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/10/%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%81%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd/feed/ 0 Τσάντες http://blog.evnous.com/2011/10/09/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82/ http://blog.evnous.com/2011/10/09/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82/#comments Sun, 09 Oct 2011 15:12:43 +0000 Efi Latifi http://blog.evnous.com/?p=515 Continue reading →]]> Σάκοι από πανί δεμένοι
στον ώμο φορτωμένοι
και πάτε.
Πού πάτε.
Μάτια άγρια
με φόβο ντυμένα και πάτε.
Πού πάτε.
Πλήθος φυλών
ομαδικό τρέξιμο
και πάτε.
Από Πανεπιστημίου Ακαδημίας
και πάλι κάτω
και πάλι πάνω
Άνοιξε κλείσε το πανί
Χαρτόνια μουσκεμένα
Και πάτε
Πού πάτε.
Τσάντες, φτηνά κοσμήματα και κάλτσες.
Βλέμματα φόβου χαμόγελα υπερηφάνειας
Και πάτε.
Κάποιος έρχεται και τρέχετε
Που πάτε.
Τι κουβαλάτε
Αιώνιο φορτίο στην πλάτη σας οι άδειες τσάντες
τα ανικανοποίητα όνειρα
η ίδια η ζωή σας
Φορτίο
- Φαλιμεντέρι Ντέιβιντ
- Σόκραν Κουσείν
Η φωνή του αδελφού σας.
Μάτια που γυαλίζουν
Συναγερμός τα μπλε αυτοκίνητα
Και πάτε
Με άδειες τσάντες τρέχετε
Πού πάτε
Μια ζωή να τρέχετε
Πού πάτε
Μόνο να τρέχετε
Πού πάτε
Πάτε
Πού πού
Πού να σας πω
Να πάτε

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/09/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82/feed/ 0 Άτιτλο http://blog.evnous.com/2011/10/08/%ce%ac%cf%84%ce%b9%cf%84%ce%bb%ce%bf/ http://blog.evnous.com/2011/10/08/%ce%ac%cf%84%ce%b9%cf%84%ce%bb%ce%bf/#comments Sat, 08 Oct 2011 23:50:29 +0000 Efi Latifi http://blog.evnous.com/?p=513 Φεύγεις κι έρχεσαι
Και ξανά
Φεύγεις και έρχεσαι
Και ξανά
Και ξανά φεύγεις
Και ξανά έρχεσαι
Και φεύγεις.
Ανάμεσα στον πηγαιμό και γυρισμό σου
Φεύγεις και έρχεσαι
Ξανά και ξανά
Για να ορίσεις το είναι μου.

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/08/%ce%ac%cf%84%ce%b9%cf%84%ce%bb%ce%bf/feed/ 0 Ψευτοϋποσχέσεις http://blog.evnous.com/2011/10/08/%cf%88%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%8b%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/ http://blog.evnous.com/2011/10/08/%cf%88%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%8b%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/#comments Sat, 08 Oct 2011 16:15:49 +0000 Efi Latifi http://blog.evnous.com/?p=509 Continue reading →]]> « Θέλεις να πάμε ένα ταξίδι μαζί;»

Είπες ένα συνηθισμένο Σαββατόβραδο.

Μα η Κυριακή , που σημάνει την καμπάνα της αλήθειας, 3 φορές χτύπησε για να μας ξυπνήσει σε διαφορετικά δωμάτια, μόνους, μ’ άλλο τσιγάρο για παρέα, με σκέψεις μετέωρες, δίχως ταξίδια μαζί.

Σαν να μην είπαμε τίποτα.

«Η τέχνη σου λέει πάντα την αλήθεια; Δε σε κάνει να φαντάζεσαι αυτά που δε γίνονται;
Για τον ίδιο λόγο αγαπάς κι εμένα »

Είπες την επόμενη φορά του φαύλου κύκλου μας.

Κι εγώ γλυκά κατρακύλησα στις ουτοπικές επιθυμίες, κι έλεγα θέλω κι άλλο,
από αυτό που δε γίνεται, από αυτό που δεν τελειώνει.
Πολύ πιο πέρα από την ηδονή και πίσω απ’ την αλήθεια.

Κι άρχισες πάλι να μου λες το «πάντα» και το «θα»,
μουσική η φωνή σου, χορός τα κορμιά μας και τίτλος:

« Ηδονικές ψευτοϋποσχέσεις »

]]> http://blog.evnous.com/2011/10/08/%cf%88%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%8b%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/feed/ 0