Γη των απουσιών.

Τώρα θα κοιτάζεις μια θάλασσα.

Η διάθεση να σε εντοπίσω
στη συστρεφόμενη εντός μου γη των απουσιών
έτσι σε βρίσκει:
πικρή παραθαλάσσια αοριστία.

Εκεί δεν έχει ακόμα νυχτώσει
κι ας νύχτωσε τόσο εδώ’
των τόπων οι κρίσιμες ώρες
σπάνια συμπίπτουν.
Κάτι σαν φως και ούτε φως,
η ώρα του εαυτού σου έχει πέσει.

Χορεύουν φύκια
κάτω απ’το τζάμι του νερού.
τα ρηχά, έχουν κι αυτά
τα βάσανά τους και τα γλέντια τους.

Τώρα, θα έχουν λύσει τα μαλλιά τους
οι αγνές ησυχίες τριγύρω’
με τη σιωπή σου θα τις κάνεις γυναίκες σου εκπληρωμένες.
Ξαπλώνουν δίπλα σου.
Η σκέψη σου στερεώνει σκαλοπάτια στον αέρα
κι ανεβαίνει. Σε κρατάει στο ράμφος της.
Πού ξέρω εγώ τα ευαίσθητα σημεία του πελάγους
για να σε καταλάβω;

Θα κοιτάζεις μια έρημη θάλασσα.
Το βλέμμα σου δεν παραλλάζει
από πλαγιά που γλυκά
και  μ’ ανακούφιση σκουραίνει
κατρακυλώντας μες την απομάκρυνση.
Αναπνέεις με το στερνό των μακρινών ηρεμιών,
που έχω γι αυτές διαβάσει
στους πολύτιμους κόπους που έδεσα.
Σ’ εν’ αβαθή σου στεναγμό βούλιαξ’ ένα βαπόρι.
Δε θα ήτανε βαπόρι. Θα ήταν σκιάχτρο
στα υγρά περβόλια της φυγής
να μην πηγαίνουν οι διαθέσεις
να την τσιμπολογάνε.

Η τερατώδης του πελάγου δυνατότητα,
η κίνηση του πλάτους,
φθάνει στα πόδια σου αφρός,
ψευτοεραστής στα πρώτα βότσαλα.
Τους σκάει ένα φιλί και ξεμεθάει.

Τώρα, θα σου έχουν πει ό,τι είχαν να σου πουν
οι αναδιπλώσεις των κυμάτων
και θα επιστρέψεις κάπου.
Θα παίρνεις κάποιο χωματόδρομο,
μιαν άλλη άπλα,
αλλού γυμνή αλλού ντυμένη με βλάστηση.

Η σκέψη σου, μετά από τόση θάλασσα,
κατέβηκε από γλάρος,
βάζει το δέρμα της προσαρμογής και χάνεται.
Όπου είναι θάμνος, πράσινη
όπου σκοτεινό, σκοτεινή.
Εκεί που οι καλαμιές σπέρνουν ψιθύρους,
ψιθυριστή,
όπου περνάει η ρίζα, ριζωμένη
όπου κυλάει ρυάκι, ρέουσα
κι όπου δαγκώνει η πέτρα , πέτρινη.

Στην ψυχή σου δε φθάνει κανείς
ούτε δια ξηράς ούτε δια θαλάσσης.

Αυτό το δίσκιο,
το αγκουμπισμένο στο μαύρο ατμοσφαιρικό τραπέζι,
που το περνάς κι εσύ, όπως κι άλλοι, για φεγγάρι
άσ’ το δεν είν’ φεγγάρι.
Είναι το βραδινό μου χάπι το ψυχοτρόπο.

Κική Δημουλά                                                       

                                 Στον Περικλή με αγάπη , Χρόνια Καλά.